Dirk II

"Godverdegodver, eikel wat doe je nou man?!", de keeper stormt vloekend en tierend op Dirk af en duwt hem met twee handen bruut naar achteren.
Dirk kan nog net zijn evenwicht behouden en kijkt verdwaasd om hem heen.
Hij haalt zijn schouders op, en mompelt zacht "kut".
De rest van het team kijkt naar hem, terwijl ze naar de middencirkel lopen.
Iedereen kan zich wel indenken hoe klote hij zich voelt, er zegt dan ook niemand iets.

Tijdens de rust is het stil in de kleedkamer.
Dirk pakt zijn plastic bekertje thee, en nipt kleine slokjes.
Zijn hoofd is naar beneden gericht, hij ziet alleen de smerige tegelvloer.

De deur naar buiten gaat open en de trainer stapt binnen.
Dirk dwaalt langzaam met zijn blik naar boven en kijkt recht in het gezicht van de trainer.
De ogen van de trainer kijken Dirk aan.
"Je mag gaan douchen, je speelt als een krant en dat zou beter moeten."
In de kleedkamer is het doodstil.
Geen geschraap van schoennoppen over de vloer, geen gekraak van plastic bekertjes.
Dirk is nog nooit gewisseld.

Dirk kleedt zich uit.
Zijn shirt doet hij netjes binnenstebuiten alvorens hij het in de teamtas gooit.
De modder klopt hij van zijn schoenen en stopt ze in zijn schoenentas.
Hij zet de kraan van de douche aan, en alle zes de douchekoppen gaan aan.
Hij gaat onder de eerste staan en voelt het nog wat koude water over zijn hoofd gaan.
Hij balt zijn vuist en slaat tegen de muur. "Kutzooi"

Als hij klaar is in de kleedkamer, is de 2e helft al een tijdje bezig.
Hij twijfelt.
Naar huis of toch nog even kijken hoe het afloopt.
Hij besluit de afloop van de wedstrijd te bekijken.
Hij zoekt een plaats langs het veld, en hij gaat langs de afrastering van het speelveld tegenover de dug-out staan.
Het is inmiddels 1-1 en de jongens strijden voor een overwinning, maar het wil niet lukken.
Er ontbreekt iets.

De scheidsrechter fluit voor de laatste keer, en het is afgelopen.
Dirk voelt zich schuldig over het gelijkspel, en hij loopt naar de keeper.
Deze baalt zichtbaar en loopt vloekend het veld af.
Dan ziet hij Dirk, en gaat naar hem toe.
"Hé pik, balen hè! Kampioenschap kunnen we verdomme wel vergeten!", zegt hij tegen Dirk.
"Tja." Is het enige wat Dirk uit kan brengen.

"Maarre Dirk, balen.
Iedereen heeft wel eens een klotedag of een shitperiode.
Dat is nu eenmaal zo.
Zullen we het er zo nog eens over hebben onder het genot van een biertje?
Het is tenslotte maar een potje voetbal."
Dat lijkt Dirk wel een goed idee, en zijn gezicht wordt al minder somber.

Dirk

Dirk was een aardige voetballer.
Een talent en een degelijke teamspeler.
Hij werkte hard en sloeg alleen een training over,
als hij met 40 graden koorts in bed lag.
Zo was hij in het veld ook.
Op het linkermiddenveld was zijn plaats, verdedigend en opbouwend deed hij zijn ding.
Rustig, zwoegend en zwetend ging hij over het veld.
Als het nodig was gaf hij aanwijzingen, maar kreeg hij een tip dan luisterde hij altijd naar de goede raad.
In het team lag hij ook goed in de groep.
Veel grappen en grollen, bijwonen van de derde helft en soms samen op stap.
Hij keek dan ook iedere zondagavond weer uit naar de volgende zondag, om weer te voetballen.

Totdat er een nieuwe jongen in het team verscheen.
Hij was net in het dorp komen wonen, en had in zijn vorige woonplaats ook aan voetbal gedaan.
Een talentvolle jongen.
Dat zag iedereen.
Ook nog aardig, en zeker geen verkeerde jongen.
Toevalligerwijs was het linkermiddenveld ook de plaats van deze jongen.
Dus toen de trainer voorstelde om deze jongen eens op de plaats van Dirk te laten spelen,
had Dirk daar geen moeite mee.
Dirk schoof naar de andere kant, naar het rechtermiddenveld.
De wedstrijd ging goed en er werd met ruime cijfers gewonnen.
De nieuwe jongen was 2 keer beslissend geweest, en had zelfs gescoord.
Dirk was oprecht blij geweest, en feliciteerde de jongen ruimhartig met zijn goede wedstrijd.
Ze waren een superteam geworden.

Na de eerste wedstrijd had de nieuwe jongen een blessure opgelopen, en stond 4 weken buitenspel.
Dirk stond op zijn vertrouwde plaats, maar merkte dat hij niet meer zoals eerst in het team lag.
Als hij een pass verkeerd gaf, kreeg hij scheldwoorden te horen want er was een kans verprutst.
In de daaropvolgende wedstrijden kwamen ook steeds minder ballen zijn kant op, en hij ging meer fouten maken als hij de bal had.
Naast het veld ging het ineens ook een stuk minder.
De jongens van zijn team hadden hem niet meegevraagd op stap te gaan.

De volgende wedstrijd is belangrijk.
De tegenstander is de koploper van de competitie.
Als ze deze wedstrijd winnen kunnen ze een kans maken op het kampioenschap.
De nieuwe jongen is fit. Hij neemt de plaats in van Dirk op het linkermiddenveld.
De trainer heeft nu niets overlegd en zet Dirk op de rechterkant.

Hij staat deze keer helemaal niet lekker op de rechterkant.
Hij komt adem tekort in de sprint als hij een keer mee vooruit gaat.
En hij is veelal zijn directe tegenstander kwijt.
Alle aanvallen van de tegenstander komen dan ook over de rechterkant.

De tegenstander krijgt een hoekschop.
De bal komt ter hoogte van de plaats van Dirk.
De bal is ineens voor zijn voeten en hij voelt zijn directe tegenstander in zijn rug.
Hij voelt meerdere tegenstanders om zich heen.
In een impuls gaat zijn been naar achter, en haalt hij uit naar de bal.
Gezicht naar de grond gericht en hij voelt de bal met een rotgang van zijn voet gaan.
Op het moment dat hij opkijkt, ziet hij dat de bal in eigen goal vliegt.
0-1.

Real Rock n Roll

Zo, zegt hij. Alles staat.
De soundcheck ging goed en veel succes vanavond.

We lopen het podium af, en zetten alles klaar voor ons eerste optreden.
Al een hele dag stijf van de zenuwen, want voor het eerst voor een echt publiek.
En dan ook nog je kunstje doen.

In de oefenruimte waren de laatste keer toeschouwers.
Ze vonden het goed, zeiden ze.
Maar toch denk ik dan, jullie zijn bekenden.
Zou je het ook zeggen als het niet klinkt?
Tja, en dan nog?
De jongens vinden het goed dus daar vertrouw ik op.

Ik heb honger, hoor ik.
He ik ook, roep ik snel, want verrek van de trek.
Gaat iedereen mee? vraag ik.
Om het bandgevoel alvast te voelen ofzo.

Ik heb nog niets gegeten zegt hij naast me.
Oh, ik wel zeg ik..
Een appel onderweg hiernaartoe!

Zo!
Real rock n roll.
Een appel.

Een kado voor een 5 jarige.

Onze jongen zou 5 jaar worden.
En wat geef je dan zo'n joch?
Een fiets heeft hij een goede, het uitje naar de Efteling heeft hij vorig jaar gehad en speelgoed zal hij meer dan genoeg krijgen.
Toen kwam het lumineuze idee; Kippen, die hij mag verzorgen!
Geweldig idee!!!

Maar die beesten moeten ook gehuisvest worden.
Een hok. Een heus kippenhok, voor een kip of 3/4.
Marktplaats afgezocht.
Shit, die krengen bleken erg duur..
Een uitgeleefd kippenhok ruim 100 euro's.
Echt niet dat ik er dat voor ging betalen.

Van mijn broer kreeg ik een link naar de Gamma-site waar een bouwtekening voor een kippenhok staat.
Mijn zwager had nog een heleboel hout liggen wat ik zou kunnen gebruiken, dus toch maar de stoute schoenen aangetrokken.
Ik zou het zelf gaan maken. En dat met 2 linkerhanden.
Voor het verdere verhaal, zie bijgevoegde beelden.









Gelukkig heb ik enig hulp gehad. Anders was het me niet gelukt.
Helaas was het niet op zijn verjaardag klaar, maar de kippen kwamen een dag erna dus ik had nog een dag speling.
En het was op tijd klaar voor de kippen kwamen.
(nog nooit zo'n k*twerk gedaan als kippengaas knippen...:-( )
Het idee vond hij al geweldig spannend.

En lief.
Tijdens het eten vroeg hij opeens:
"Als ik nou logeren ben, willen jullie mijn kippen dan eten en drinken geven?"
Geweldig toch!
Oh ja, het hok en de kippen hebben een naam.
Het Hok heet "Kip Wa'K Wou!", vrij naar de bekende huizennaam in Brabant, "Krek Wa'k Wou".
En de kippen heten Dikkie, Dekkie, en Dakkie. Maar dat kan per dag wisselen..

En hier onze jongen met het eerste scharrelei van eigen kip!

Ik hoop dat ze die mensen met rust laten..

Lees dit hier: Bron
Familie wil niks over motief Karst zeggen

De familie van de 38-jarige man die donderdag tijdens Koninginnedag inreed op een mensenmassa en vijf mensen doodde, "is bezig met de verwerking van het drama" en wil verder niet reageren.

Ook wil de familie niets zeggen over het mogelijke motief van de man, die in de nacht van donderdag op vrijdag in het ziekenhuis overleed aan zijn verwondingen. Wanneer zij de in Huissen woonachtige man voor het laatst zagen, wil de familie evenmin kwijt. De familie zegt te hopen dat de pers hen verder met rust laat.

Laat in godsnaam die mensen met rust.
Ik krijg een gevoel van herinnering die ik niet fijn vind.
Als familie van een dader.
zie een eerder blog; klik hier

Omdat

"Papa, waarom zeg je iedere avond dat je van me houdt?"

Omdat er een dag zal komen dat ik het niet meer kan.

Reclame beklijft bij herhaling

Daarom nogmaals en nu ook een eigen website:
www.killdrphil.nl

Wat doe ik op een avond als ik me verveel...

Ik ga mijn jaarlijkse cd's-op-orde-brengen-avondje vieren.
Omdat ik bepaalde cd's niet meer kon vinden, of alles weer eens door elkaar stond.
Of wederom ruimte tekort kom en alles moet reorganiseren..
Daarom maar weer alles netjes op Alfabet bij elkaar gebracht.

En nu nog netjes wegzetten...

Gewoon reclame maken

Aangezien ik sinds november 2008 in een hobbyband zing, wil ik graag wat reclame maken voor ons eerste optreden.
Meer info over ons kunt u hier vinden Kill(dr)Phil

En uiteraard willen we meer spelen, dus zoekt u een stevige metalband, laat het horen.

Make sure you call him Mr. President

Foto in mijn beurs.

Ik reken af, zware Van Nelle en vloei.
Kut, alweer duurder geworden.
Open mijn beurs en haal het geld eruit.
En zoals altijd dan, kijken 3 paar ogen mij aan.

Nog 2 dagen en dan woon je 1 jaar bij ons.
Met je tas, dozen en je Beer stond je binnen.
Een logeerpartij is het nooit geweest, maar je hebt je momenten gekend van onzekerheid.
En dat liet je dan op je eigen manier blijken.
Jouw manieren zoals we je inmiddels kennen.


Aan ons zou het niet liggen.
Alleen konden we dat niet zeggen.
Het lag aan de instanties.
En die hebben onwijs op hun donder gehad,
waardoor de onzekerheid langer duurde dan gewenst.
Eind augustus kwam het verlossende woord.
Je mocht blijven en zou blijven.

En dan nu bijna een jaar verder.
Een jaar van geestelijke en flinke lichamelijke groei.
Van jou en van ons.
Inmiddels zelfs naar school.
Waar ook de fotograaf komt.

En die heeft een foto van jullie alledrie gemaakt.
2 prinsessen en mijn vriendje.
In mijn beurs en zie ik jullie iedere dag.

Lekker,
zo'n zware Van Nelle.

Krediet Crisis

vooral de keuze:

Seizoenkaart Feyenoord....LOL

Zimmers frei

Voor Gevogelte en Hommels:
(wel oppassen voor loslopend poezebeest, hond is ongevaarlijk.)




Voor Lieveheersbeestjes:



En tenslotte, het uitzicht:
(Wilde Kastanje, Berk, Conifeer, Buxus, Fruitbomen en veel soortgenoten)

Heel mooi, God's gonna cut you down

Als aanvulling op mijn vorige blog..

Heel mooi nummer. The Man In Black
Met iedereen in het zwart.
Met medewerking van:
# Iggy Pop
# Kanye West
# Chris Martin
# Kris Kristofferson
# Patti Smith
# Terrence Howard
# Flea
# Q-Tip
# Adam Levine
# Chris Rock
# Justin Timberlake
# Kate Moss
# Sir Peter Blake
# Sheryl Crow
# Dennis Hopper
# Woody Harrelson
# Amy Lee
# Tommy Lee
# Dixie Chicks
# Mick Jones
# Sharon Stone
# Bono
# Shelby Lynne
# Anthony Kiedis
# Travis Barker
# Lisa Marie Presley
# Kid Rock
# Jay Z
# Keith Richards
# Billy Gibbons
# Corinne Bailey Rae
# Johnny Depp
# Brandon Flowers
# Graham Nash
# Brian Wilson
# Rick Rubin
# Owen Wilson

Een heel mooi eerbetoon aan een groot musicus!

Marco Borsato op nr.1 bij de begrafenis top zoveel

Zo.
Het zal je gebeuren.
Ga je dood.
Vergeten om op te schrijven.
Welke muziekjes je mee zou willen geven als jij klaar staat om onder de aarde te verdwijnen.
Zetten ze de muziek op van Borsato, Elton John of in het ergste geval, James Blunt.
Deze lui zijn populair bij een begrafenis/crematie.
Het AD publiceerde dit.

Dat zal mij niet gebeuren.
Een muziekliefhebber, dan wil ik ook iets meegeven als ik dood ben.
Een mooi nummer zou zijn, "Dood" van JW Roy.
Hij zingt het zowat in mijn eigen dialect.
Echter hij zingt:
Dood,
gaan we allemaal.
Da weet ik wel, mar ik wil hier nog nie weg.
Hoe schoon het in den himmel ok zal zijn,
mee brandewijn, en van die engelkes om hene.


Maar ja, da's dan te laat, dus dat schiet ook niet op.

Wat dan wel?
Of is dat raar om te vermelden omdat je niet dood wil.
Maar om te voorkomen dat ze bij mij, Borsato, Bocelli of James "kots" Blunt draaien bij mijn laatste lichamelijke aanwezigheid op aarde, hier een lijstje:
(dit kan uiteraard in de loop van de tijd weer veranderen)
Jeff Buckley - Last Goodbye


Eels - Last Stop: This Town


U2 - Beautiful Day



Megadeth - A tout le monde


Heeft u nog suggesties, dan hoor ik het graag.

Zo, dan wordt er in ieder geval geen K*tmuziek gedraaid.
Bedankt voor uw aandacht, en mocht het zover zijn, u bent welkom.

Kreidler

Soms zijn er van die momenten die je wil vastleggen.
Omdat ze bijzonder zijn.
Heel mooi.
Grappig. Of juist heel triest.
In een stilstaand beeld de tijd van dat moment meenemen.

Ik stop met de auto bij het bos.
Hond zit nog achterin en ik loop rond de auto om haar eruit te laten.
Terwijl ik de klep open, hoor ik ineens een specifiek geluid.
Een brommer, een degelijke brommer.

Ik kijk op en zie een oude, originele Kreidler in perfecte staat.
Een groene, en dat vind ik bijzonder want die heb ik niet vaak gezien.
En ik zie een man en een hond op de brommer.
En pak snel onze hond vast, want die houd niet zo van andere hondjes.

Maar dan dringt het tot me door.
Dit was een moment van vastlegging.
De man, een grijze, gebruinde man, type bouwvakker van eind 50/begin 60, reed de brommer.
Trots op zijn brommer, en de hond op de brommer.

De hond ligt voor op de brommer.
Met een t-shirt op de tank, tegen de krassen denk ik.
De kop van de hond komt bijna op het stuur en kijkt me aan.
"Wie kan me wat."
Languit vanaf het zadel over de tank.
En gereden worden.

(ik vraag me nu alleen af, hoe krijg je hond op en af de brommer?
Zal het 'm eens vragen als ik ze weer tegenkom)

Avondrood in de Brabantse Kempen.

Hoe treffend een tekst nog steeds kan zijn.

Geachte heer Wilders, mevrouw Verdonk,

zou U dit liedje eens willen luisteren?
Want we zijn niet allemaal hetzelfde.

Gerard van Maasakkers - Bloemen zijn rood.

Een jungske ging vur't urst naar school
hij kreeg een vel papier en krijt
en hij kleurde en kleurde het heul vel vol
want kleuren dat vondt ie fijn
maar de jufrouw zee wat doe je daar jongeman
Ik teken bloemkes juffrouw
Ze zee we doen hier niet aan kunst jongeman
Bloemen zijn rood en de lucht is blauw

je zult er rekening mee moeten houden je bent hier niet alleen
als alle kinderen 'ns deden zoals jij waar moest dat dan toch heen
ik zeg je
bloemen zijn rood jongeman
blaadjes zijn groen
het heeft geen enkele zin om het anders te zien
dus waarom zou je het dan nog anders doen

maar het jungske zei
ja maar juffrouw er zijn zoveel kleuren bloemen
zoveel kleuren blaadjes
zoveel kleuren overal
zoveel kleuren zijn niet op te noemen
maar ik zie ze allemoal

Maar de juffrouw zei je bent ontdeugend jongeman
je zit te kliederen en je nederlands is slecht
ik weet zeker dat je het alle twee veel beter kan
ik wil dat je herhaald wat ik zeg
bloemen zijn rood jongeman
blaadjes zijn groen
het heeft geen enkele zin om het anders te zien
dus waarom zou je het dan nog anders doen

maar het jungske zei
ja maar juffrouw er zijn zoveel kleuren bloemen
zoveel kleuren blaadjes
zoveel kleuren overal
zoveel kleuren zijn niet op te noemen
maar ik zie ze allemaal

Maar de juffrouw zei dit duurt me nou te lang
je moet maar weten hoe het hoort
en ze zette het jungske op de gang voor je bestwil enzovoort
maar hij werd bang zo na een tijd
klopte zachtjes aan de deur
en hij zei juffrouw ik heb wel spijt
en hij kreeg een kleur toen ie zei
bloemen zijn rood
blaadjes zijn groen
het heeft geen enkele zin om het anders te zien
dus waarom zou ik het anders doen

Maar d'n tijd ging dur, goa altijd dur
en hij ging naar de twidde klas
en die juffrouw was heul anders dan die daarvoor
ze was nieuw ze was er pas
en ze lachte vriendelijk toen ze zei
tekenen doe je voor je lol
je krijgt genoeg papier en krijt van mij
teken maar je hele vel vol
maar het jungske tekende bloemen
gruun en rood en in de rij
en toen de juffrouw vroeg waarum
kreeg ie wir een kleur en ie zei
bloemen zijn rood
blaadjes zijn groen
het heeft geen enkele zin om het anders te zien
dus waarom zou ik het anders doen

mep

Je raakt en nog dieper voel ik het gaan.
Ik zie een ander geveld,
weet dat het verder gaat.
Ik kijk toe en voel vernedering,
en blijf stokstijf staan.

De dreiging is actief en zichtbaar.
Een ontsprongen rivier van woede,
die overloopt in een woordenstroom.
De overstroming is onberekenbaar.

Geef er een keer aan toe.
Dan weet ik wanneer het gebeurd.
In plaats van een vulkaan op springen,
weet ik dan wanneer te schuilen.
Voor de stormvloed.

Menneke

We zijn 3 maanden verder.
Dat hij bij ons in huis is gekomen.
En hij hoort er helemaal bij.
En da's mooi.
Da's geweldig.
Beter dan we ons hadden kunnen bedenken.

Het kost soms veel energie.
Bij mij, onze meiden en mijn lief.
Maar voor hem uiteraard ook.
Want wij zijn J en P.
En niet mama en papa.
En dat besef lijkt nu te komen.

We hebben naar ons idee veel bereikt in deze korte tijd.
Hij is inmiddels zindelijk, mept niet meer zomaar, is socialer.
Het is als een broer met zijn zussen.
Heel de ochtend elkaar het huis uitvechten.
In de middag met elkaar een schitterend knutselwerk in elkaar zetten.

Mijn energie gaat het meest zitten in de rompslomp eromheen.
We krijgen niet alleen te maken met het Menneke.
Ook met zijn geschiedenis, heden en toekomst.
De organisaties doen hun best. Daar gaan we vanuit.
En we hopen het beste ervan.
Voor het menneke.